19-12-05

arthur

De collega’s hadden het er nog over aan de koffie-tafel. De allergekste verhalen over hun geliefkoosde hondjes (of zeg maar honden!) deden de ronde. De gesprekken, alsmede de betrokken hondenrassen, boeiden me dermate dat ik meteen zo’n viervoetige vriend in huis zou willen nemen. En zo belanden we bij het zwartbehaarde personage rechts op de foto, naast het blonde meisje. Een prachtvoorbeeld van een hond met lieve mensensnoet. Hij kijkt verstandig, meer nog, zeer wijs zelfs. Uit goeie bron weten we dat hij mensentaal verstaat en ook een paar kleine woordjes kan brommen. Als hij gromt, is het van genoegen, voor zijn grote (immense) etenskom. Hij luistert naar de lieftallige naam: Arthur. Noem hem geen Tuur want hij staat op zijn strepen, dwz zijn adelijke afkomst: het nobele ras der Newfoundlanders. Elke avond gaat hij gezellig met zijn bazin-netje stappen. Geduldig leidt hij haar dan langs de Heverleese wegen, meer bepaald de Petrusberg. Hij mokt niet op een ommetje meer, als het vrouwtje maar haar luchtje schept (denkt hij). Hij beschermt haar  kwispel-staartend, waardig als het galantste exemplaar van een edel dierenras. Kijk op de at-tractieve foto vooral naar zijn hondstrouwe blik, het meisje ernaast houdt van hem zoals van een grote teddybeer (geef toe, hij komt aardig in de buurt). Dag Annelies, dag Arthur.   



22:31 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

mijn mening :-) Heel tof ,
Meer moet ik daar niet van zeggen

Gepost door: jean | 20-12-05

Arthur en Annelies Hey,
Een heel mooi gedicht en een leuke foto die me bekend voorkomt
Groetjes

Gepost door: Annelies | 24-12-05

newfoundlander hey.ik vind het een mooi gedicht ik had vroeger ook zo'n hond mar hij is jammer genoeg overleden.hij was een echte vriend

Gepost door: nico | 18-03-07

De commentaren zijn gesloten.