09-02-06

hulpeloos hoogbejaard

Morgen wordt ze zesentachtig. Mijn moedertje woont nog alleen, reeds tien jaar alleen…en hoelang nog alleen? Terwijl ik deze namiddag bij haar was, joegen allerlei enge gedachten en vele droevige vragen door me heen. Sinds enige tijd, maar de ene keer nog wat meer dan een vorige keer, voel ik hoe we langzaam contact verliezen. Zij geeft moeiteloos haar eigen interpretatie bij het beeldmateriaal op het TV-journaal. Zonder aarzelen gaat ze verder met haar gefantaseerde commentaren over mensen en dingen. Spontaan en goedbedoeld probeer ik toch nog zachtjes in te grijpen en haar vooringenomen mening wat bij te sturen wanneer ik vind dat ze verregaande grenzen overschrijdt of de bal onbewust volledig misslaat. Als ik dan constateer dat ze helemaal niet luistert en vol overgave een volgend mist-item aansnijdt, overvalt me een naar gevoel van machteloosheid. Echt communiceren kan je dit niet meer noemen, het stemt me wat verdrietig, maakt me wat opstandig. Hoe zal het verder gaan met mijn onvermijdelijk ouder-wordende moeder? “Aanvaarden wat komt” lijkt hier de enig mogelijke oplossing…Onderweg naar huis besluit ik om het nieuwe boek van Renate Dorrestein aan te schaffen. In dit boek “pendelt” deze schrijfster tussen haar ondertussen volwassen zoon enerzijds en anderzijds haar moeder die naar kinderlijke dementie en hulpeloosheid afglijdt, de weg naar een onvermijdelijk einde. Ontroostbaar zielig en schrijnend, maar blijkbaar behorend bij ons ontoereikende leven. Geven en nemen, zelfs de trieste nachtmerrie van iemand ‘opgeven’.

21:27 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

aanvaarden wat komt ... makkelijk gezegd maar niet zo eenvoudig in werkelijkheid ...

Gepost door: Iguana | 09-02-06

.. Vriendschap van mensen

De vriendschap van mensen
Kan je iets beters wensen
De vriendschap dat je krijgt
Zorgt ervoor dat je kan praten
En niet zwijgt

Vriendschap dat je geeft
Het is daarom dat je leeft
Dat je veel kan lachen
Soms ook ééns wenen
Maar vriendschap
Is dat dat mensen menen

Vriendschap
Voor heel je leven ...

groetjes lien

Gepost door: lien | 10-02-06

;-) Koester haar maar goed je moedertje dat doe ik ook de mijne is bijna 80 jaar

liefs Ninne

Gepost door: Ninne | 10-02-06

:-) Je mag mijn linkje hebben hoor ikzet van jou ook een linkje
Liefs Ninne

Gepost door: Ninne | 10-02-06

geniet! van jullie momenten samen!

Gepost door: dinges | 10-02-06

Troost Dag Loretta, het is ongetwijfeld moeilijk, te beseffen dat het intense contact met je ma steeds meer onmogelijk wordt. Een magere troost misschien, maar het blijkt dat die mensen binnen het eigen wereldje zeer gelukkig zijn ... een magere troost, ik weet het.

Groetjes, P.

Gepost door: Novemberboy | 11-02-06

De commentaren zijn gesloten.