18-02-06

uit het oog, in het hart

 

Gisteren vertrok onze zoon V. naar Korea, naar zijn vriendin Hana. Met de TGV tot in Parijs en vandaar een rechtstreekse vlucht naar Seoul, zijn trip zal een zestiental uren in beslag nemen. Dat neemt hij er zonder morren bij. Het is ook al weer een half jaar geleden dat ze mekaar nog zagen. Geen twijfel dat ze allebei uitkijken naar hun twee-weken-durende verlof samen. Daarnet kwam een berichtje door op mijn gsm: hij is goed en wel toegekomen in Zuid-Korea. Hun vakantie kan beginnen!

@Vincent and Hana: have a wonderfull time together, please enjoy!

 

Vanmorgen in de plensende regen een looptraining gedaan. Die regen schrikt me helemaal niet af, integendeel. Ik loop meestal beter bij nat weer dan in een temperatuur van +25°. Dus aan de weersomstandigheden was het niet te wijten maar het leek wel alsof ik met een geteisterd lichaam onderweg was. Niet getreurd, toch veertig minuten volgejogd en morgen is weer een andere, misschien toploopdag!

@mezelf: dat komt wel weer goed!

 

Deze middag even bezoek gehad van onze buurvrouw. André en Marie-Rose zijn, na 25 jaar verblijf naast ons (nee, wij naast hen), volop aan ‘t pakken nu. Nog een week en dan zijn ze weg uit hun piekfijne bel-étage met keurige tuintje. Neen, Diest is niet het andere eind van de wereld. Toch kampt “Mieke” met een naar gevoel. Ik meen haar te begrijpen. Ook mij geeft het een vreemde gewaarwording om hun voortaan als buren te moeten missen.  Dus ja toffe mensen: zoals beloofd, we houden zeker nauw contact!

@Marie-Rose en André: bedankt voor het vijfentwintig jaar gezellig-buren-zijn!

 

Ook de afwezigen blijven steeds aanwezig als ze ergens een plek in je warme hart hebben.

 

20:15 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

liefde Is echt een mooi voorbeeld dat echte liefde geen grenzen heeft
Ik hoop echt dat ze voor altijd samen zullen zijn

Gepost door: jean | 19-02-06

De commentaren zijn gesloten.