28-03-06

"clair-obscur"

 

Eigenlijk ben ik absoluut geen langslaper. Zelfs het kleinste straaltje helder daglicht dat door het rolluik priemt, doet me definitief ontwaken. Gek toch hoe zaken een keer kunnen nemen in de loop der jaren. Vroeger, als kleuter,  was ik doodsbang in het pikkedonker van mijn slaapkamer. Nachten na mekaar werd ik, rechtopzittend in mijn bed, heftig huilend wakker. Meermaals vonden mijn ouders me radeloos wenend ronddolend in mijn kamertje.

Mijn pa (meestal nam hij de nachtwacht op het thuisfront voor zijn reke-ning) trachtte op zachte manier altijd weer mijn diepdroeve snikken te bedaren. Ondanks zijn pogingen om, telkens opnieuw, elk schrikbarend ongedierte of alle enge heksen en boosdoeners te verjagen, bleef de bangelijke onrust in mij schuilen. Niet te bannen.

Uitermate bezorgd om hun kleine bange nachtmeisje, zochten mijn ouders naar een oplossing voor dit probleem. Uitgepiekerd en suf van bekommernis kwamen zij op het klare idee om een nachtlampje te laten branden naast mijn bed. De redding was nabij, zowel voor dochter als voor papa en mama. Het licht scheen in de duisternis en ik was van alle boze geesten verlost. De verdere kinderjaren sliep ik zorgeloos als een roosje en droomde ik van goede feeën en prinsesjes (prinsjes?) in mijn hel verlichte kamertje. Mijn ouders hernamen vanaf toen ook de verkwikkende slaap der volwassenen in hun donkere kamer. Licht aan het einde van de duistere kindertunnel, heden: een lichtje-roer-me-niet. Het kan verkeren in het wispelturige “clair-obscur”… van bange meisjeslevens.

 

 

21:42 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

* Heel herkenbaar mijn zoon toen die klein was zelfde sitiatie heel bang
licht aan of op de gang of in zijn kamer , ik weet nog toen de clip triller van M Jackson op tv te zien was hij er nachtmerry's van had ,nu is hij sterk en groot en een echt uitgaans type gene bang meer om midden in de nacht of tegen de s'morgens thuis te komen , dus moeder lief nu ook nog soms slapeloze nachten .
En ja mijn moedertje van 80 is nog heel fier ze heeft zelfs vandaag bij de behandeling haar wippers laten verven hihi ,ze heeft eigenlijk nog een mooie huid.... nooit gerookt zegt ze dan
groetjes en tot blogs Ninne

Gepost door: Ninne | 28-03-06

Mooi Loretta, wat kun je dat toch altijd mooi verwoorden ... die gave ontbreekt mij!

Groetjes, P.

Gepost door: Novemberboy | 29-03-06

mooi ! bijna te mooi om hier iets op te zeggen, bij ons geen lichtjes, alleen maar duisternis....de nacht als een warme en veilige mantel rond onze snel ineenstortende wereld...

Gepost door: anima-negra | 30-03-06

De commentaren zijn gesloten.