20-07-06

look-a-like

Toen ik vandaag op het werk Betty van het logistieke team voorbij liep, ben ik even op mijn passen teruggekeerd. Bevond ik me ergens eind de jaren zestig? Was dat Janis Joplin in levende lijve? Dit kon natuurlijk niet. Janis verloor zichzelf compleet in haar muziek, alcohol en drugs. Deze Amerikaanse blueszangeres overleed dan ook in 1970 op 27-jarige leeftijd  aan een overdosis heroïne. Nee, Betty had werkelijk een metamorfose ondergaan, een geslaagde imitatie van Janis, de ware look-a-like. De lange golvende haren losjes over de schouders en haar nieuwe retro-brilletje stonden haar perfect. Ze wist zelfs mijn spontane persoonsverwarring te appreciëren, ze hield ook van de blues- en soulklanken van Janis. Tot zover was de gelijkenis okee want onze Betty is een zeer levenslustige en zelfzekere (gescheiden) vrouw. Eenzaamheid en een laag zelfbeeld zijn haar vreemd, onze Betty blaakt, op zuiver gezonde ingrediënten.
Maar dit treffen wil wel dat er al een ganse dag het “Cry Baby”-songtekstje door mijn hoofd speelt . En telkens weer vind ik de aangepaste tonen en besluit ik zingend in mezelf:


And that’ll be the end of the road, babe
I know you got more tears to share, babe
So come on, come on, come on, come on, come on,
And cry, cry baby, cry baby, cry baby.

And if you ever feel a little lonely, dear,
I want you to come on, come on to your mama now,
And if you ever want a little love of a woman
Come on and baby baby baby babe babe baby now
Cry baby yeah.


Mensen en muziekjes, ze vormen dikwijls een emotioneel en mooi verbond, in vreugde en verdriet.

 

  

22:42 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Info Bannyland begint een wereldoorlog!

Gepost door: P.M. | 20-07-06

breekbaarheid het is mooi, gevoelig herkenbaar, loretta. het is toch heel moeilijk om compleet jezelf te zijn, niet bang te zijn om je tekorten en twijfels aan de buitenwereld te tonen. wat is bouwen aan zelfvertrouwen anders dan het onderdrukken van die 'zlefverklaarde' mankementen. Ik heb het moeilijk met mensen die overlopen van zelfvertrouwen en op die manier een onkwetsbaarheid uitstralen "you can look, for a while, but don't touch". het is een 'houding' die ik dikwijks bij vrouwen herken. denk ik. dit is gewoon iets dat door mijn hoofd schoot bij het lezen van je stukje.
dag lieve loretta, ik waardeer je breekbaarheid tussen je regels. marc

Gepost door: marc | 22-07-06

inderdaad Ja,inderdaad,zeer herkenbaar.
Nu ben ik het toch niet helemaal met je eens,Marc.Het is niet omdat je zelfvertrouwen uitstraalt, deze niet oprecht kan zijn...
Het is soms een manier om te overleven als je al veel tegenslagen hebt moeten verwerken.Eerlijk gezegd baal ik van mensen waarvan de neerslachtigheid afdruipt!Ok,ik kan daar wel één keer inkomen,zelfs twee keer,maar daar houdt het mee op.Er zijn mensen die gewoonweg de zon nooit willen zien en sorry,daar maak ik mijn grens.
Voor het beetje leven hier op aarde die ik meekreeg,wil ik er het beste van maken en vooral "me goed voelen!"

Gepost door: rebecca | 22-07-06

hé bé daarin geef ik je volkomen gelijk. ik vind ook dat je voor de beste kant des dingen moet kiezen en dat moet je ook uitstralen. wat ik bedoel is dat je mensen hebt die een gordijn optrekken waarachter hun echte ik verscholen gaat, ze zijn nauwelijks benaderbaar en houden er zeker niet van als je tracht een barstje in hun schild te brengen. ze zijn meestal een mooie en verleidelijke verschijning maar o wee alsje even in hun zon komt staan. mar ik denk dat je er net zo over denkt, nietwaar bé?
sorry zoete loretta dat we je virtuele ruimte gebruiken voor een uitwisseling van ideeen. marc

Gepost door: marc | 22-07-06

schoon volk Hé mensen, mag ik er effe tussen, ook zonder mening, gewoon voor de knusheid?

mv

Gepost door: marlon | 22-07-06

aan allen die mee wil doen Tuurlijk,Marlon!Gezellig....!
Nog een coupeke erbij en de sfeer is compleet!

Gepost door: rebecca | 22-07-06

héhé marc en rebecca ik heb met tintelend plezier jullie conversatie gevolgd! steeds welkom.
ja marc, ik hou ook niet van koele ongenaakbare "m'as-tu vu"-types. misschien is dat bij sommigen wel maar buitenkant en uiterlijk vertoon en schatten we dat fout in... ikzelf draag geen harnasje, wees gerust.
en hallo rebecca, volledig akkoord met jouw optimistische kijk op het leven, hier schijnt de zon momenteel zwoel en eerlijk, open en bloot.
(dag marlonneke - ziekjes - , ga je met ons mee op stap vanavond?)

loretta

Gepost door: loretta | 22-07-06

de wirwar Konichiwa

Gepost door: Konichiwa | 23-07-06

:-) And here I go again.....hé Loretta,
Wat hou ik van blues en soul en dus ook van Joplin. Ik vind deze (haar) muziek de ideale noot om mezelf nog meer te doen zinken in melancholie en verdriet, totdat het de oppervlakte bereikt.
Ik kan zowel in marc's als Rebeccas's redenering komen; gezien door de verschillen van mannen- en vrouwenogen.
Ikzelf kom nogal zelfzeker over, maar moesten velen die zo over mij denken weten dat ik me kan nestelen in mijn verdriet, dat ik het oproep met de gepaste muziek (Joplin, Toots Thielemans, Paolo Conté, Cohen enz...), muziek als een soort bevrijding....
Jammer dat we jou niet kunnen horen ;-) maar ik zing virtueel mee.
groetjes aan allen,
Iris

Gepost door: Iris | 23-07-06

De commentaren zijn gesloten.