21-09-06

eerzame dame

'Dat handtasje is net iets voor jou', zei een onbekende dame naast me in het vernieuwde Veritas-interieur.'Niet aan twijfelen, koop dat tasje maar, het is hip en mooi', zette de stijlvolle vrouw het gesprek verder. Ze leek een stukje ouder dan ik maar was zonder meer een levenslustige en bevallige dame. Zelf was ze op zoek naar een nieuw fantasiejuweel. Ze vroeg mijn advies en samen kozen we voor haar een mooie halsketting en bijpassende armband. We waren het roerend eens, we vonden mekaars aankopen perfect. We verlieten de winkel en wandelden nog een eindje samen verder door de Leuvense winkelwandelstraat. Ik kwam al gauw te weten dat ze van Turnhout was en een weekje in Leuven verbleef omdat haar beste vriendin was opgenomen in het universitaire ziekenhuis. Dagelijks hield ze haar zieke dorpsgenote, die aan lymfeklierkanker leed, een paar uurtjes gezelschap. Ik kreeg in nuchtere bewoordingen het relaas van een pijnlijk en triest ziekteverhaal. Even daarna rondden wij onze toevallige ontmoeting af en vervolgden elk onze eigen weg met een 'misschien zien mekaar nog wel in het ziekenhuis' want zij wist ondertussen dat ik daar dagelijks kwam en werkte.

En ja, vanmiddag zag ik haar weer in het bezoekerscafetaria van het ziekenhuis. Ze keek afwezig dromend voor zich uit. Toen ik op haar toeliep, verscheen een brede glimlach van herkenning op haar gelaat.Ze was blij verrast me weer te zien en we omhelsden mekaar spontaan. Ze voelde zich wat 'down' vandaag. Ze had in de voormiddag nog een mooi petje gekocht voor haar door ziekte getekende vriendin want een pruik dat wou ze niet. De dokters spraken zich nog niet uit over een termijn maar de kanker woekerde ongenadig voort... Neen, het terminale karakter van de ziekte drong zich meer en meer op... We wisselden nog wat bemoedigende woorden, drukten samen warme handen en namen weerom afscheid.

Het doet er niet toe dat we mekaars namen niet kennen. Tweemaal ontmoette ik deze oprecht lieve dame, tweemaal voelden wij een stukje van mekaars wereldje aan en vulden elkaar aan in onze vlotte conversatie. Mensen ontmoeten mekaar, vandaag en morgen of de dag erna, bij toeval of niet, altijd weer of misschien nooit meer... tenzij nog één laatste keer, wie weet?




21:55 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

gratis hey dag lieve loretta, ik denk dat je de goede werking van je gesprek met die dame nog maar niet voor de helft kunt inschatten. (je mag gratis mee naar de maan ;-)) marc

Gepost door: marc | 21-09-06

mooi beschreven Loretta Toevallige ontmoetingen kunnen soms méér energie en verbondenheid geven dan opgelegde vriendschappen. Ik hou daar ook zo'n heerlijk gevoel aan over bij zulke onvoorwaardelijke uitwisseling die je blijvend kracht kan geven.
lieve groet,
Iris

Gepost door: Iris | 22-09-06

Hallo Hey dat is tof en ééns wat anders dan mensen die elkaar nauwelijks aankijken laat staan met elkaar praten
Groetjes Ninne

Gepost door: Ninne | 22-09-06

namen neen, namen zijn niet belangrijk hier.
de warmte straalt uit je tekst.

Gepost door: Evy | 22-09-06

Hey Loretta, Toevallige ontmoetingen kunnen heerlijk zijn en ons bijblijven heel ons leven. Elkaars namen kennen is niet belangrijk, maar 2 zielen die verwant zijn wel.
Leuk dat je terug op je blog shrijft!
Een prettig weekend!
Ilona-groetjes.

Gepost door: Ilona | 22-09-06

Hehe Mooie anekdote of eigenlijk veel méér dan dat. Als twee mannen in een winkel een conversatie zouden aangaan zou het gesprek wel een heel andere kant opgegaan zijn. Vrouwen voelen zich blijkbaar rapper zielsverwanten van elkaar en uit een toevallige ontmoeting zoals deze blijft er altijd iets positief menselijks nazinderen...

Gepost door: eric | 22-09-06

Wat je op mijn blog ook al schreef... één gebaar kan vaak wonderen verrichten.
Het gesprek zal de dame vast een beter gevoel gegeven hebben, waardoor zij weer wat meer kracht zal gekregen hebben om haar zieke vriendin bij te staan. EN het kost niets hé? Jammer dat zo weinig mensen dat inzien.
Was trouwens blij om te lezen dat je ondertussen weer aan het werk bent kunnen gaan.

Dikke kus,
Kaatje.

Gepost door: kaatje | 23-09-06

Hallo JA mijn werkweekend zit er weer op ,als je dat gewoon bent is het niet zo erg hé , geniet ook van je vrije dag dinsdag
Liefs Ninne

Gepost door: Ninne | 24-09-06

mooi tekstje Is gevoelig zoals jij
Ik kan me desituatie zo inbeelden
Die warme zielen in dat koele gasthuisberg

Gepost door: jean | 25-09-06

aan juliie allen toevallige ontmoetingen... in een winkel, op de maan, in gasthuisberg of eender waar, soms is er dat klikje... en jazeker, het goed gevoel krijg je er dan gratis en heel gul bij.
nog nagenietend, loretta

Gepost door: loretta | 25-09-06

fijn dagje A friend is someone who makes you smale,
and makes you forget the bad times for a whil.
A friend is someone to whom you can say
I love you in a very special way!


gr lien

Gepost door: LIEN | 26-09-06

dag Loretta Even langs gekomen om te zeggen dat ook de virtuele wereld spontane en oprechte onzichtbare contactjes kan leggen, even vrijblijvend als een occasionele ontmoeting.
lieve groeten
Iris

Gepost door: Iris | 26-09-06

jazeker Iris, ook via het net kruisen mensen mekaar toevallig en ook via dit terrein kunnen de op-afstand-contactjes een deugddoend karakter aannemen. er is het vage en onzichtbare maar toch voel je ook in deze virtuele wereld die medemens, in welke hoedanigheid dan ook.
lieve groetjes, loretta

Gepost door: loretta | 26-09-06

dag dag loretta, hoe gaat het ermee. overigens, het rockseizoen is weer aangebroken!

Gepost door: martin pulaski | 27-09-06

hallo Even langs geweest om je een fijne dag toe te wensen
groetjes Ninne

Gepost door: Ninne | 28-09-06

De commentaren zijn gesloten.