05-10-06

eigen keus

Ik was weer op bezoek bij mijn bejaarde moedertje. Zoals zo vaak trachtte ik haar ook vandaag vrolijk te begroeten maar een luid tv-journaal op de achtergrond ontnam het spontane karakter van mijn blijde intrede. Een beetje verdwaasd vragend, keek ze me aan: dat ik weer laat was vandaag. Ja mamaatje maar eigenlijk niet later dan anders hoor. Om een gemakkelijk gesprek toe te laten regelde ik ook nu weer het klankvolume van de tv wat bij. Ondertussen flitsten flashback- nieuwsbeelden, in zwart-wit van goed vijftig jaren geleden, de woonkamer in. Oei, wat is er daar nu weer gebeurd? vroeg mijn moeder zich bezorgd af. Ik stelde haar gerust, het waren beelden van ‘zolang’ geleden. Ik zag weer die ietwat onbegrijpende blik, wat betekende dat ‘lang geleden’ voor haar op dit eigenste moment? Het tv-nieuws liep op zijn einde en er werd een politiek debat in het kader van de komende verkiezingen aangekondigd. Ach ja, de verkiezingen, replikeerde mijn moeder. Er waren vele kandidaten van verschillende partijen bij haar aan de deur geweest om stemmen te ‘ronselen’. Zij had hun allemaal beloofd om voor elk van hen haar stem uit te brengen en als de deur achter deze mensen dichtviel, dacht ze bij zichzelve gelukkig hoef ik niet meer naar dat stemhokje en kreeg ik van de dokter een attest dat ik, gezien mijn gezondheid,  niet meer bekwaam ben om me te verplaatsen. Dan vertelde ze me ook enthousiast dat mijn schoonbroer had aangeboden om hem een volmacht te geven voor de verkiezingen van zondag maar op dat voorstel kon ze helemaal niet ingaan!  En hij in dat hokje een bolletje bij de verkeerde politieke partij inkleuren zeker, geen sprake van, vervolgde ze kordaat.  Mijn rozerode schoonbroer heeft in mijn moeders ogen niet de juiste kleur en mijn ma zal haar vertrouwde politieke partij nooit verloochenen, godzijgeloofd… dus van mijn moeders kant geen uitgeleende sossen-stem. Zij vertrouwt ook op mijn gezonde keuze in de geest van de familietraditie, maar dat is mijn klein geheim. Dochters worden groot en vormen zich een eigen mening, moeders hoeven niet alles meer te weten.

 

 

00:10 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Een groot hart waar plaats is voor velen. Je moeder heeft geluk met zo'n dochter. Jij hebt in ieder geval het hart op de juiste plaats. Waren we allemaal maar zo. Lieve groetjes

Gepost door: Yvette | 05-10-06

:-) Mooi, to the point, verwoord Loretta. Wat zie ik in jouw situatie ook de mijne. En wat is jouw moeder nog een pienter, kwiek "oudje" ook zoals de mijne.
En hoe ik ook "anders" stem en verbreek met mijn moeders traditie. En, en.....ik denk dat we beiden nog heel wat gelijklopends zouden kunnen ophalen over onze moeders, de witte dametjes, die zich nog lang niet zullen laten doen ! En gelijk hebben ze.
Daarin wil ik dan weer wel mijn moederstraditie volgen.
Ik wens jou nog veel warme momenten samen met jouw moeder.
lieve groet,
Iris

Gepost door: Iris | 05-10-06

Stem Hé Loretta !!!!
Wees gerust ik stem zondag voor jou:-)

Gepost door: jean | 05-10-06

... @ Yvette: en toch weet ik dat jouw moeder-dochter-relatie niet anders is...

@Iris: een kwiek oudje, zeg dat wel Iris. Af en toe is het zelfs nodig om de gemoederen weer wat te bedaren, mijn moedertje kan nog heel strijdlustig voor de dag komen!

@jean: oef, wat een geruststelling! maar wat na zondag?

Gepost door: loretta | 06-10-06

boekenwijsheid hey lieve loretta, het wegsijpelen van het bewustzijn is erger voor de familie dan voor het mensje zelf. denk ik. ik weet het niet uit ervaring maar stel me dat wel voor. ik denk dat ik dat overgehouden heb aan het lezen van 'hersenschimmen' van Bernlef. Liefs. marc

Gepost door: marc | 06-10-06

hallo Je moeder weet dus goed wat ze wil , de mijne is helemaal niet geïnteresseerdik denk dat ze maar één partij kent en ik vraag me zelfs af wat ze invult in het stemhokje :-) waarschijnlijk niets ,maar vraag haar niets over Mode en Muziek daar weet ze alles van :-)
ik wens je een fijn weekend , je was weer zo lief op mijn blogje
groetjes Ninne

Gepost door: ninne | 06-10-06

hersenschimmen ja marc, ik las het verhaal van de dementerende Maarten ook, droef maar met soms lachwekkende fragmenten voor de lezer. maar inderdaad, in het echte leven is het voor de machteloos toekijkende familie moeilijker om dit proces te aanvaarden dan voor de dementerende, die het meestal onbewust ondergaat.
lieve groetjes, loretta

Gepost door: loretta | 06-10-06

Mijn moeder is ook nog een alerte dame van 85. Die verkiezingen kunnen haar eigenlijk gestolen worden...ze zegde nog juist tegen mij: Veel beloven en weinig geven, doet de zotten in vreugde leven. Gelijk heeft ze wel met al die mooie kiesbeloftes.
Lieve groetjes.

Gepost door: Ilona | 06-10-06

*** Ik hou eerlijk gezegd mijn hart vast voor de uitslag van de verkiezingen van morgen... :-(

Een moeder-dochterrelatie... ik heb ze eigenlijk met mijn eigen moeder nooit gekend, ze heeft ons in de steek gelaten toen ik drie was, ik ben o.a. daardoor in een tehuis opgegroeid. Toen ik ouder werd, heb ik heel lang geprobeerd om haar op te zoeken, haar te leren kennen, maar dat was verloren energie, ze was er doodeenvoudig niet in geïnteresseerd.

Wel mooi hoe je dit stukje beschrijft. Ik voel de liefde voor je mama er zo door!

Gepost door: kaatje | 07-10-06

na zondag??? Wel ik hoop dat je verkozen bent en je al je beloftes vervult :-)
Je zou de eerste zijn

Gepost door: jean | 07-10-06

re-actie op reactie Kan er best inkomen dat je moe bent, Loretta.
Tuinwerk : zalig voor de geest en voelbaar deugddoend voor het lichaam.
In stilte met en in jouzelf, schrijf je, maar ook omringd door het dankbaar leven onder jouw groene vingers :-)
nog een fijne, heerlijk warme avond,
lieve groet,
Iris

Gepost door: Iris | 10-10-06

De commentaren zijn gesloten.