15-01-07

is alles ijdelheid?

Wat een drukke avondvierdaagse achter de rug!

Er was het verjaardagsfeestje van nichtje Asja. Zij straalt spontaan en zelfbewust haar éénentwintig lentes (winters?) uit. Ze aarzelt niet om vrolijk haar zegje te doen. De examens, dat was pas voor volgende week, geen paniek. Dat meisje geraakt er wel in ’t leven.

De dag voordien zat ik met collega’s aan die jaarlijkse feestdis. Alhoewel één januari alweer tot het verleden behoorde, toastten we toch nog even op het nieuwe werkjaar. De gevarieerde gerechten smaakten lekker en licht. Mijn bordje raakte telkens voorbeeldig leeg. Wat niet van iedereen kon gezegd worden. Stout?

Het derde avondje in de rij was mijn wekelijks oud-moedertjes-bezoek. Onder de knalluide klanken van de teevee voerde zij als naar gewoonte haar monoloog. Mijn pogingen om af en toe een woordje tegengewicht te bieden, gingen verloren in het rumoer van de stereo-huiskamer. Toen we afscheid namen keek mijn moeder zoals meestal heel voldaan. Ik was oprecht blij voor haar, minder tevreden voor mezelf. Wat baat het, heeft ze daar nog een boodschap aan? Ik tracht het te aanvaarden.

Een theatervoorstelling sloot het avondjes-uit-programma af. Productiehuis Needcompany deed de Leuvense stadsschouwburg aan met een monoloog in regie van Jan Lauwers en gebracht door actrice Viviane De Muynck. Ik zag eerder al het prachtige “Isabella’s room” van hetzelfde theatergezelschap. Een niet te vergeten opvoering met imponerend acteerwerk, inclusief beklijvende muzikale omlijsting. Compleet toneel, om stil van te worden.

In “Alles is ijdelheid” het stuk dat nu opgevoerd werd, maken we kennis met de spraakmakende memoires van Claire Goll, schrijfster en kunstenaarsmuze. Gehuwd met dichter Yvan Goll, bracht zij een groot deel van haar leven in Parijs door, in gezelschap van ander bekende namen zoals Joyce, Rilke, Dali, Chagall.

Claire Goll was de vriendin van Isabella Morandi, die andere sterke persoonlijkheid wiens opmerkelijke levensverhaal aan bod komt in “De kamer van Isabella”.

De voorstelling was zeker de moeite waard, alhoewel mijn metgezel M. liever onze mooie Chris Lomme de rol van Claire Goll had zien vertolken. Begrijpelijk hoor!

Toch was ik wat onder de indruk van dit openhartige kunstenaarsverhaal en wil ik Claire’s memoires nog eens rustig herlezen. Is alles inderdaad ijdelheid, zo vroeg ik me tot slot nog af.

Tussendoor ging ik overdag nog meestal werken en trotseerden zoon V. en ik het stormweer van vorige donderdag (verstandig?) om een dagje gezellig te gaan shoppen in Maasmechelen. Het was eigenlijk allemaal best leuk, dus niet geklaagd over die drukke agenda. Toch zal ik moeten leren om af en toe keuzes te maken, zeker als ik tussendoor nog een boek wil lezen of mijn dagboekverhaal wil bijwerken. Dat laatste is bij deze weer geschied. Tot mijn tevredenheid. En de uwe?

 

23:18 Gepost door loretta rose | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Weer met de glimlach komen lezen. Je item van Mr.Aldi vond ik geweldig goed!!
Een drukke agenda kan leuk zijn, maar ik moet ook steeds tijd hebben om boeken te kunnen lezen, dat kan ik niet missen.
Groetjes Loretta!

Gepost door: Ilona | 16-01-07

Tot mijn tevredenheid ook. Ik ben altijd blij als ik een stukje van je kan komen lezen.
Drukke agenda. Lijkt me leuk. Hier is 't momenteel: rusten, rusten, rusten. Klinkt eigenlijk ook wel druk als ik het zo schrijf... :S

Gepost door: kaatje | 17-01-07

ja ook tot die van mij Fijn te zien dat je stillekes op je voetjes terecht komt
Ben er echt blij om

Gepost door: jean | 20-01-07

*** Tot mijn tevredenheid? Zeer zeker Loretta, wat kan je toch alles mooi verwoorden!

Groetjes, P.

Gepost door: Novemberboy | 22-01-07

De commentaren zijn gesloten.